Dragan Velikić na Sajmu knjiga u Puli
U sredu, 5. decembra, na Sajmu knjiga u Puli, koji se održava od 30. novembra do 9. decembra, hrvatskoj publici će biti predstavljen roman „Bonavia“ Dragana Velikića u izdanju Lagune. Na promociji će govoriti Miljenko Jergović i Teofil Pančić.
Tokom Sajma u pulskoj galeriji „Makina“ biće otvorena izložba umetničkih fotografija sa temom „Vizure u nestajanju. Pisac grada – Dragan Velikić“. Šest fotografa je slikalo vizure Pule, kako danas izgledaju neki trgovi, ulice i objekti koji se pominju u Velikićevim romanima. Autor izložbe je istoričarka umetnosti Paola Orlić.
O romanu „Bonavia“
„Nesvakidašnja porodična priča, sa odviše odsutnim očevima i suviše prisutnim majkama...“ Vreme
„Izvanredan roman koji potvrđuje da se ovaj autor i dalje razvija unutar koordinata svog književnog sveta i da demonstrira izuzetnu pripovedačku i jezičku kulturu, gotovo savršeno izbrušen stil i fascinantan osećaj za slikovit, upečatljiv detalj. Pisac verno prati i 'nadograđuje' svoje autorske opsesije, od „malih“ opredmećenih simbola svakodnevice, preko vozova i tramvaja, i dakako gradova: Beograda, Zemuna, Budimpešte, Beča, Bostona...“ Teofil Pančić
„Novi roman Dragana Velikića je ljubavna i životna priča iz vremena tranzicije i postjugoslavenskog očaja, lijepo pogođene atmosfere, pomalo obilježen onim kunderijanskim fluidnim osjećajem litosti (riječ neprevodiva, ali se prenosi kroz europske jezike). 'Bonavia' je dobra, univerzalno komunikativna knjiga, čiji je naslov posvećen istoimenome, slavnom riječkom hotelu, a njezin autor još jednom se zasluženo potvrđuje kao jedan od europski poznatijih i prevođenijih južnoslavenskih pisaca, koji uživa veliki ugled na Starom kontinentu.“ Miljenko Jergović
„'Bonavia' (što, uzgred, znači „srećan put“) priča je o odlascima, o ratu u kojem nismo učestvovali, o posledicama raspada Jugoslavije koje se danas svi stide, o sudbinama onih koji izlaz vide u odluci da ostanu ili pobegnu što dalje od „rodne grude“, „ognjišta“, „dedovine“... Jezički besprekorno napisan i, istovremeno, najličniji roman jednog od naših najprevođenijih savremenih autora, dobitnika najvećih domaćih literarnih priznanja.“ Srđan V. Tešin
Tokom Sajma u pulskoj galeriji „Makina“ biće otvorena izložba umetničkih fotografija sa temom „Vizure u nestajanju. Pisac grada – Dragan Velikić“. Šest fotografa je slikalo vizure Pule, kako danas izgledaju neki trgovi, ulice i objekti koji se pominju u Velikićevim romanima. Autor izložbe je istoričarka umetnosti Paola Orlić.
O romanu „Bonavia“
„Nesvakidašnja porodična priča, sa odviše odsutnim očevima i suviše prisutnim majkama...“ Vreme
„Izvanredan roman koji potvrđuje da se ovaj autor i dalje razvija unutar koordinata svog književnog sveta i da demonstrira izuzetnu pripovedačku i jezičku kulturu, gotovo savršeno izbrušen stil i fascinantan osećaj za slikovit, upečatljiv detalj. Pisac verno prati i 'nadograđuje' svoje autorske opsesije, od „malih“ opredmećenih simbola svakodnevice, preko vozova i tramvaja, i dakako gradova: Beograda, Zemuna, Budimpešte, Beča, Bostona...“ Teofil Pančić
„Novi roman Dragana Velikića je ljubavna i životna priča iz vremena tranzicije i postjugoslavenskog očaja, lijepo pogođene atmosfere, pomalo obilježen onim kunderijanskim fluidnim osjećajem litosti (riječ neprevodiva, ali se prenosi kroz europske jezike). 'Bonavia' je dobra, univerzalno komunikativna knjiga, čiji je naslov posvećen istoimenome, slavnom riječkom hotelu, a njezin autor još jednom se zasluženo potvrđuje kao jedan od europski poznatijih i prevođenijih južnoslavenskih pisaca, koji uživa veliki ugled na Starom kontinentu.“ Miljenko Jergović
„'Bonavia' (što, uzgred, znači „srećan put“) priča je o odlascima, o ratu u kojem nismo učestvovali, o posledicama raspada Jugoslavije koje se danas svi stide, o sudbinama onih koji izlaz vide u odluci da ostanu ili pobegnu što dalje od „rodne grude“, „ognjišta“, „dedovine“... Jezički besprekorno napisan i, istovremeno, najličniji roman jednog od naših najprevođenijih savremenih autora, dobitnika najvećih domaćih literarnih priznanja.“ Srđan V. Tešin
