Razgovor o knjigama „Prokleta avlija“ i „Slučaj Džem-sultana“ u Andrićevoj zadužbini
Sva lica Džem-sultana: roman Vere Mutafčijeve u ključu „Proklete avlije“ naziv je razgovora koji će biti upriličen u utorak 4. jula od 14 časova u Andrićevoj zadužbini (Milutina Bojića 4).
U razgovoru o knjigama „Prokleta avlija“ Ive Andrića i „Slučaj Džem-sultana“ Vere Mutafčijeve će učestvovati prof. dr Mihajlo Pantić, pisac i književni kritičar, doktorantkinja Ana Stević, književna kritičarka, i Nevena Milojević, urednica knjige „Slučaj Džem-sultana“.
„Slučaj Džem-sultana“ najznačajniji je roman bugarske spisateljice Vere Mutafčijeve napisan u istočnjačkom maniru uvezanih priča različitih svedoka i pripovedača o njegovoj tragičnoj sudbini.
Džem je za života svuda bio stranac: Srbin ili nevernik – kod nas; Saracen ili Mavar – kod hrišćana. Džem u svojoj smrti pripada svima verovatno zato što ne možeš da izmisliš ništa ljudskije od patnje. (Iz svedočenja Ajas-bega)
Odbačeni princ bez prestola, sultan bez sultanata, drugi sin Mehmeda II Osvajača Džem posle očeve iznenadne smrti uživa naklonost vojske, kao što je uživao i veću naklonost svog pokojnog oca. Njegov brat Bajazit, s druge strane, ima nasledno pravo na tron, institucionalnu moć i verske prvake, ali Džem ipak odlučuje da se proglasi sultanom Anadolije. Bajazit ga ubrzo svrgava i Džem svoj život provodi u progonstvu, prvobitno na Rodosu, u krugu krstaškog reda jovanovaca, pa u Francuskoj, ne bi li postao zarobljenik malteškog reda i završio u Vatikanu. U decenijama koje će uslediti postao je puko oružje u rukama zapadnih moćnika i hrišćanske crkve, žrtva političkih i religijskih previranja u predvorju modernih vremena, prvi politički zatvorenik, disident sopstvene zemlje, vojske i tradicije, apatrid i pesnik, zabludeli princ u sudaru dva sveta, Istoka i Zapada.
„Slučaj Džem-sultana“ najznačajniji je roman bugarske spisateljice Vere Mutafčijeve napisan u istočnjačkom maniru uvezanih priča različitih svedoka i pripovedača o njegovoj tragičnoj sudbini.
Džem je za života svuda bio stranac: Srbin ili nevernik – kod nas; Saracen ili Mavar – kod hrišćana. Džem u svojoj smrti pripada svima verovatno zato što ne možeš da izmisliš ništa ljudskije od patnje. (Iz svedočenja Ajas-bega)
Odbačeni princ bez prestola, sultan bez sultanata, drugi sin Mehmeda II Osvajača Džem posle očeve iznenadne smrti uživa naklonost vojske, kao što je uživao i veću naklonost svog pokojnog oca. Njegov brat Bajazit, s druge strane, ima nasledno pravo na tron, institucionalnu moć i verske prvake, ali Džem ipak odlučuje da se proglasi sultanom Anadolije. Bajazit ga ubrzo svrgava i Džem svoj život provodi u progonstvu, prvobitno na Rodosu, u krugu krstaškog reda jovanovaca, pa u Francuskoj, ne bi li postao zarobljenik malteškog reda i završio u Vatikanu. U decenijama koje će uslediti postao je puko oružje u rukama zapadnih moćnika i hrišćanske crkve, žrtva političkih i religijskih previranja u predvorju modernih vremena, prvi politički zatvorenik, disident sopstvene zemlje, vojske i tradicije, apatrid i pesnik, zabludeli princ u sudaru dva sveta, Istoka i Zapada.
